Hoe ik hier terechtkwam.

Het begon met zoeken naar antwoorden.


Waarom geloven mensen wat ze geloven? Wat betekent het om ergens van overtuigd te zijn? Waar komt ons idee van het goede vandaan? En waarom voelen sommige antwoorden vanzelfsprekend?

Waarom vinden we het ene goed, waardevol of betekenisvol en het andere niet? Wat is een goed leven eigenlijk? En hoe kunnen we samenleven vanuit vanuit al die verschillen?

Ik ging theologie studeren.

Omdat die vragen mij op het lijf geschreven staan, wilde ik verder kijken. Aan hogeschool VIAA en de Theologische Universiteit Utrecht ben ik theologie gaan studeren om te ontdekken wat traditionele bronnen hierover zeggen. Ik wilde begrijpen hoe geloof of overtuigingen doorwerken in de manier waarop we leven, denken en ons tot elkaar verhouden.

Tijdens mijn studie leerde ik verschillende antwoorden, een veelheid aan verhalen, waardevolle bronnen en vooral ook nieuwe vragen stellen.

Daar kwam filosofie bij.


Ik ging daarom Filosofie van de Godsdienstwetenschappen studeren aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Deze studie rond ik momenteel af. Daar leerde ik de grond onder onze gedachten te bevragen: waarom denken we wat we denken, en welke onuitgesproken aannames sturen ons dagelijks leven?


Inmiddels blijken theologie en filosofie voor mij twee manieren om aandachtig te kijken naar dezelfde grote vragen. Juist omdat ze zich niet zomaar laten oplossen, nodigen ze uit tot verhelderen en doorleven. Ik laat me daarbij onder andere inspireren door de fenomenologische (en existentiële) traditie, waarin het geleefde ervaren een belangrijke bron van denken is.

En zo kwam ik hier.

Bij het verlangen naar ruimte om te vertragen, te verhelderen en samen te oefenen. Om stil te staan bij de vragen die ons raken en soms overweldigen. Vragen waar we vroeg of laat allemaal mee te maken krijgen. Grote vragen die we niet uit de weg hoeven te gaan, maar die we eenvoudig kunnen verhelderen.